சண்டிகேஸ்வரர் 🙏

 இந்த அற்புதமான பாடலின் வரிகள், சிவபெருமானுக்குச் செய்யப்படும் தொண்டின் மேன்மையையும், அதன் மூலம் அடியார்கள் அடையும் பேறையும் விளக்குகின்றன.

இதை நாம் பகுதி பகுதியாகப் பிரித்து, அதன் பொருளைப் பார்ப்போம்:

🌼 பாடலின் விளக்கம்

1. புனிதனுக்கான பொருட்கள் (பொருளன்றி)

> "பொன்னங் கடுக்கை முடிவேய்ந்த புனிதற்கு அமைக்கும் பொருளன்றி

> மின்னுங் கலனாடைகள் பிறவும்"

> 

 * பொன்னங் கடுக்கை முடி வேய்ந்த புனிதற்கு: பொன் போன்ற அழகிய கொன்றை மலரைத் தனது திருமுடியில் சூடியிருக்கும் தூயவனாகிய சிவபெருமானுக்கு.

 * அமைக்கும் பொருளன்றி: (அவர் வழிபாட்டுக்காக) படைக்கப்படும் பொருட்கள் மட்டுமல்லாமல்.

 * மின்னுங் கலன் ஆடைகள் பிறவும்: ஒளி வீசும் நகைகள், ஆடைகள் மற்றும் பிற பொருட்களையும் (குறிக்கிறது).

(சாரம்): சிவபெருமானின் வழிபாட்டுக்காகச் சமர்ப்பிக்கப்படும் பொருட்கள், ஆபரணங்கள், ஆடைகள் யாவும்.

2. தமக்கெனக் கொள்ளாமை (தமக்கென்று அமையாமே)

> "வேறு தமக்கென்று அமையாமே"

> 

 * வேறு தமக்கென்று அமையாமே: அந்தப் பொருட்கள் அனைத்தையும் (அதாவது, பூஜைப் பொருட்களைக் கையாளும் அடியவர்/ஆசிரியர்) தனக்கெனச் சொந்தமாக்கிக் கொள்ளாமல்.

(சாரம்): அந்தப் பொருட்களை அந்த அடியார் தனக்காக எடுத்துக்கொள்ள மாட்டார்.

3. தலைவன் பூசனையின் பயன் (பூசனையின் மல்கும் பயனை)

> "மன்னுந் தலைவன் பூசனையின் மல்கும் பயனை அடியார்கள்"

> 

 * மன்னுந் தலைவன் பூசனையின்: நிலைபெற்ற தலைவனாகிய (சிவனின்) பூஜையினால் (வழிபாட்டினால்).

 * மல்கும் பயனை: பெருகி வரும் நற்பயனை (அல்லது ஆசீர்வாதத்தை).

 * அடியார்கள்: சிவபெருமானின் தொண்டர்களாகிய அடியார்கள்.

(சாரம்): சிவபூஜையால் உண்டாகும் நிறைவான நன்மையை மற்ற அடியார்கள் அனுபவிக்க வேண்டும்.

4. தூயோன் அடி தாமரை (தூயோன் அடித்தாமரை தொழுவாம்)

> "துன்னும்படி பூசனை கொள்ளும் தூயோன் அடித்தாமரை தொழுவாம்"

> 

 * துன்னும்படி: நெருங்குமாறு, வந்து சேருமாறு.

 * பூசனை கொள்ளும்: (அந்தப் பூஜையின் பலனை) ஏற்று, மற்றவர்களுக்கு அளிக்கும்.

 * தூயோன்: அத்தகைய தூய தொண்டரின் (அல்லது ஆசாரியரின்).

 * அடித்தாமரை தொழுவாம்: தாமரை போன்ற திருவடிகளை நாம் வணங்குவோம்.

(சாரம்): மற்ற அடியார்கள் அந்தப் பலனை அடையுமாறு, சிவபூஜையின் பலனை அளிக்கும் அந்தத் தூய அடியாரின் (சிவாச்சாரியரின்) திருவடிகளை நாம் வணங்குவோம்.

✨ ஒட்டுமொத்தக் கருத்துச் சுருக்கம்

இந்த வரிகள், சிவாச்சாரியார் ஒருவரின் உயரிய பண்பைக் குறித்துப் பேசுகின்றன.

அவர்,

 * சிவபெருமானுக்குச் சமர்ப்பிக்கப்படும் அனைத்து ஆபரணங்களையும், ஆடைகளையும், பூஜைப் பொருட்களையும் தனக்கெனச் சொந்தமாக்கிக் கொள்ளாமல்,

 * அவை அனைத்தையும் சிவபூஜையின் பிரசாதமாகவே கருதி,

 * அந்தப் பூஜையினால் உண்டாகும் நற்பயன் முழுவதையும் (ஆசீர்வாதத்தையும்)

 * பிற அடியார்கள் அனைவரும் பெற்று இன்புறுவதற்காகத் தியாக மனப்பான்மையுடன் வழங்குவார்.

இத்தகைய தூய உள்ளம் கொண்ட அடியாரின் திருவடிகளை நாம் வணங்குவோம் என்று பாடல் நிறைவு பெறுகிறது. இது, பொருளாசையின்றி, பக்தியையும் தொண்டையும் மற்றவர்களுக்கு அளிக்கும் உயரிய மனப்பான்மையைப் போற்றுகிறது.🙏

கோவில்களில் சண்டிகேஸ்வரர் சன்னதிக்கு முன்னால் பக்தர்கள் கை தட்டுவதற்கும், சொடுக்கு போடுவதற்கும் சொல்லப்படும் காரணங்களில் எது சரி, எது தவறு என்று பார்ப்போம்.

❌ தவறான காரணம்:

பெரும்பாலான மக்கள், சண்டிகேஸ்வரர் எப்போதும் சிவ தியானத்தில் இருப்பதால், அவர் காது கேட்காது என்றும், அவரை எழுப்பவே கை தட்டுகிறார்கள் அல்லது சத்தமாக சொடுக்கு போடுகிறார்கள் என்றும் நினைக்கிறார்கள். இது முற்றிலும் தவறு. சண்டிகேஸ்வரர் சிவ தியானத்தில் இருப்பவரே தவிர, உறங்குபவர் அல்ல.

✅ உண்மையான காரணம்:

சண்டிகேஸ்வரர் என்பவர் சிவபெருமானின் சொத்துகளுக்கு பாதுகாவலர் (Treasurer/Guardian). 'சிவன் சொத்து குல நாசம்' என்று ஒரு பழமொழி உண்டு. அதாவது, சிவன் கோவிலிலிருந்து சிறு துரும்பை கூட நாம் வீட்டுக்கு எடுத்துச் செல்லக்கூடாது என்பது விதி.

நாம் சண்டிகேஸ்வரர் முன் செய்யும் செயல்களுக்குப் பின்னால் உள்ள அர்த்தம் இதுதான்:

 * வெறும் கையை காட்டுதல்: "இறைவா! நான் சிவன் கோவிலுக்கு வந்தேன், இறைவனை தரிசித்தேன். திரும்பிச் செல்லும்போது உன்னுடைய அருளைத் தவிர, கோவிலிலிருந்து வேறு எந்தப் பொருளையும் (ஒரு நூல் இழை கூட) நான் எடுத்துச் செல்லவில்லை" என்று அவருக்கு நம் வெறுங்கையைத் துடைத்துக் காட்டுவதுதான் மரபு.

 * ஆடையை உதறுதல்: நம் ஆடையில் தெரியாமல் ஏதேனும் சிறு துகளோ, நூலோ ஒட்டியிருந்தால் கூட அதுவும் சிவன் சொத்துதான். அது நம்முடன் வரக்கூடாது என்பதற்காகவே ஆடையைச் லேசாக உதறித் துடைத்துக் காட்ட வேண்டும்.

 * மெல்லிய சத்தம்: நாம் வந்திருப்பதை பதிவு செய்ய, மிகவும் மெல்லியதாக, பிறருக்கு இடையூறு இல்லாத வகையில் ஒரு சொடுக்கு போடலாம் அல்லது மெதுவாகக் கையைத் தட்டலாம். ஆனால் சத்தமாக கை தட்டி அவரைத் தொந்தரவு செய்யக்கூடாது.

சுருக்கமாக:

அவர் முன்னால் நின்று, "உன் சொத்து எதையும் நான் எடுக்கவில்லை, உன் அருளை மட்டுமே எடுத்துச் செல்கிறேன்" என்று சாட்சி சொல்வதுதான் இந்த வழிபாட்டின் நோக்கம்.

மிகவும் சிலிர்ப்பான பக்தி வரலாறு இது. 63 நாயன்மார்களில் ஒருவரான சண்டிகேஸ்வர நாயனாரின் கதை இது.

இந்தக் கதை கும்பகோணத்திற்கு அருகில் உள்ள சேய்ஞலூர் என்னும் ஊரில் நடந்தது.

1. விசாரசருமரின் சிவபக்தி

அந்த ஊரில் எச்சதத்தன் என்பவரின் மகனாகப் பிறந்தவர் விசாரசருமர். சிறு வயதிலேயே சிவபெருமான் மீது அளவு கடந்த பக்தி கொண்டவர். இவர் தினமும் ஊரில் உள்ள பசுக்களை மேய்க்கச் செல்வார்.

அங்குள்ள பசுக்கள் இவர் மீது கொண்ட அன்பினால் தாமாகவே பாலைச் சுரக்கும். விசாரசருமர் மண்ணால் ஒரு சிவலிங்கம் செய்து, அந்தப் பாலைக் கொண்டு தினமும் சிவனுக்கு அபிஷேகம் செய்து பூஜை செய்து வந்தார்.

2. ஊர் மக்களின் புகார்

இதைப் பார்த்த சிலர், "உன் மகன் பாலை எல்லாம் மண்ணில் ஊற்றி வீணாக்கு்கிறான்" என்று அவர் தந்தையிடம் புகார் கூறினர். தந்தை எச்சதத்தனுக்கு இது பிடிக்கவில்லை. உண்மையைத் தெரிந்துகொள்ள ஒருநாள் மறைந்திருந்து மகனை வேவு பார்த்தார்.

3. தந்தையின் கோபம்

மகன் மணல் லிங்கத்திற்குப் பால் அபிஷேகம் செய்வதைப் பார்த்த தந்தை, கோபத்தில் ஓடி வந்து அவரைத் திட்டினார். ஆனால், விசாரசருமர் ஆழ்ந்த சிவ தியானத்தில் இருந்ததால் தந்தை வந்ததோ, திட்டியதோ அவருக்குக் கேட்கவில்லை.

இதனால் ஆத்திரம் அடைந்த தந்தை, சிவபூஜைக்கு வைத்திருந்த பால் குடத்தை எட்டி உதைத்தார்.

4. காலையை வெட்டிய மகன்

சிவனுக்குப் படைக்க இருந்த பால் குடத்தை ஒரு கால் இடறி விட்டதே என்று கண் விழித்துப் பார்த்தார் விசாரசருமர். சிவ அபராதம் செய்த அந்த காலை, தன் தந்தை என்றும் பாராமல், அருகில் கிடந்த ஒரு குச்சியை எடுத்தார். அந்தச் சமயத்தில் அவருடைய பக்தி வலிமையால் அந்தக் குச்சி ஒரு மழுவாக (கோடாரி) மாறியது.

சிவனுக்குத் துரோகம் செய்த அந்தக் காலை ஒரே வெட்டாக வெட்டி வீழ்த்தினார்.

5. சிவனின் அருள் (சண்டிகேஸ்வரர் பதவி)

தன் தந்தை என்றும் பார்க்காமல், இறைவனுக்கு இடையூறு செய்த காலை வெட்டிய அந்தத் தீவிர பக்தியைக் கண்டு சிவபெருமான் பார்வதி தேவியுடன் ரிஷப வாகனத்தில் அங்கு தோன்றினார்.

> "எமக்காகப் பெற்ற தந்தையின் காலையே வெட்டத் துணிந்தாய். இனி நான் தான் உனக்குத் தந்தை. உனக்கு சண்டீசன் என்ற பதவியை அளிக்கிறேன்"

> 

என்று கூறி, தன் தலையில் சூடியிருந்த கொன்றை மாலையையும், தான் உடுத்தியிருந்த ஆடைகளையும் அவருக்கு அளித்து, "எனக்கு என்னவெல்லாம் சமர்ப்பிக்கப்படுகிறதோ, அவை அனைத்தும் உனக்கே உரியது" என்று வரம் அளித்தார். (இதைத்தான் நீங்கள் முதலில் கேட்ட பாடலும் விளக்குகிறது).

இதன் தத்துவம்:

மனித உறவுகளை விட இறை பக்தி உயர்வானது என்பதே இக்கதையின் சாரம். இதனால்தான் சிவன் கோவிலில் சண்டிகேஸ்வரர் சன்னதி மிக முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது.